Leraar Erwin Niedeveld

Hoe ben je ooit begonnen?
Augustus 1985 stapte ik in Numansdorp voor het eerst de tatami op bij Teun Tromp om kennis te maken met het Aikibudo. Teun Tromp gaf onder meer in Numansdorp, Alblasserdam, Papendrecht en Sliedrecht trainingen. In eerste instantie beperkte bij mij de fascinatie voor deze krijgskunst zich tot de effectieve methode van zelfverdediging, de ‘harde kant’. De lessen van Teun Tromp (8e dan Judo, 7e dan Karate, 7e dan Aikibudo, ...) bleken bijzonder veelzijdig te zijn. De scholing van Teun Tromp typeerde zich door het uitgangspunt “er zijn geen grenzen en geen hokjes”, waarmee hij meer dan eens benadrukte dat het plaatsen van hekjes tussen de verschillende krijgskunsten uit den boze is. Alles is met elkaar verbonden. Zijn trainingen bestonden hierdoor dan ook uit het beste van verschillende werelden.

Wat is jouw persoonlijke beleving met Aikibudo en het lesgeven van deze budodiscipline?
Tot mijn 17e jaar bleef het trainen onder invloed van studie en de reisafstand tot de andere trainingslocaties voor mij beperkt tot Numansdorp en de periodieke nationale stages van de leraren van het eerste uur en internationale stages van Alain Floquet, Alain Roinel en Goro Hatakeyama (Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu) en Yoshio Sugino (Tenshin Shoden Katori Shinto Ryu). Na het behalen van mijn rijbewijs opende zich een grotere wereld en de mogelijkheid scholing te kunnen volgen bij anderen. Zo werden andere (groot)meesters en andere krijgskunsten bereikbaar in binnen en buitenland. Door een bijzondere loop van omstandigheden kreeg ik in 1995 de mogelijkheid Aikibudo niet alleen als krijgskunst te beoefenen, maar ook als middel in te zetten en over te dragen aan anderen of in te zetten als instrument mensen dichter bij zichzelf te brengen. Aikibudo en Budo in het algemeen betekenen voor mij dan ook meer dan een krijgskunst, het is een rode draad in mijn leven die een basis van waarden en normen legt onder mijzelf en de wijze hoe ik mij verhoud tot mijn leefwereld.

Wat is je favoriete techniek ( techniek groep ) en waarom?
Een interessante en tegelijkertijd irrelevante vraag. Het ultieme Aikibudo is voor mij namelijk techniekloos. Alles in onze wereld is in beweging, voortdurende wendbaarheid is dan ook van belang voor het voortbestaan. Technieken zijn instrumenteel en eindig; reacties op tijdelijke situaties in een vaak lineaire situatie. Technieken beschouw ik als een opeenvolging van stappen die je nodig hebt om te leren deze vervolgens ook zo snel mogelijk weer los te laten. In staat zijn om voortdurend adaptief te zijn in een universum die meer omvat dan de wederkerige relatie tussen aanvaller en verdediger is voor mij van groter belang dan de smalle blik van technieken op de werkelijkheid. Hoe langer ik train des te meer ik loskom van vaste vormen en alles in elkaar opgaat en met elkaar samenhangt. Deze oefening is wat mij betreft oneindig.

Graduaties als aikibudo docent
2 de Dan Aikibudo JBN-FIAB/CERA
Aikidoleraar A, JBN

Andere leraren bij Dainitji

Marc Backx

Peter Hartung

jessetilro.nl © Copyright Stichting Dainitji, 2011-2018